Z wiszącym wiązem wyczarujesz przytulne siedzisko lub naturalną altanę w swoim ogrodzie. Dzięki ich oszczędnej tolerancji na cięcie można nadać dekoracyjnej szlachetnej odmianie z rodziny wiązów pożądany kształt. Te instrukcje w praktyczny sposób wyjaśniają, na co należy zwrócić uwagę podczas wykonywania cięcia.

Najlepszy czas na cięcie to późna zima
Wiąz płaczący łatwo pokonuje przycinanie swoich długich gałęzi, jeśli nie ma żadnych liści. Ponieważ w tym czasie przepływ soków zbliża się do zera, środek ten nie naraża drzewa ozdobnego na stres. Najlepiej wybrać dzień bez mrozu z pochmurną pogodą między końcem stycznia a początkiem marca.
Jak prowadzić sekatory jak profesjonalista
Troskliwie pielęgnowany wiąz płaczący wypuszcza dużą liczbę gałęzi, które tworzą gęstą altanę. Przy rocznym wzroście do 50 cm energiczna Ulmus glabra szybko przekracza gabaryty, grozi obnażeniem się od wewnątrz i traci swój dekoracyjny kształt. Możesz skutecznie zapobiec temu niedociągnięciu dzięki corocznemu przycinaniu. Tak to jest:
- Odciąć martwe gałęzie u podstawy, aby zachować pierścień gałęzi
- W razie potrzeby przytnij zbyt długie gałęzie o maksymalnie dwie trzecie ich długości
- Zrób każde cięcie w niewielkiej odległości od węzła liścia
Jeśli zauważysz karłowate lub wyraźnie zamrożone pędy, zostaną one również całkowicie usunięte. Podczas przycinania upewnij się, że światło i powietrze docierają do wszystkich obszarów opadającej kępki.
W ciągu roku usuwaj także dzikie pędy
Wiąz wiszący to wyrafinowanie. Tutaj ozdobna korona z wiszącymi gałązkami umieszczona jest na solidnej, dzikiej podstawie. Pionowe gałęzie mogą wyrastać z tego podłoża przez cały rok, dążąc do zarastania zaszczepionej części. Miej oko na te wścibskie dzikie pędy, aby jak najszybciej odciąć je od pnia.
porady
Wiąz jest bardzo wybredny w stosunku do warunków glebowych. Aby Twój wiszący wiąz rósł energicznie i zdrowo, wybierz miejsce o bogatej w składniki odżywcze, wapiennej, świeżej i wilgotnej, a jednocześnie dobrze przepuszczalnej glebie. W tych lokalizacjach drzewo dzielnie przeciwstawia się przebiegłemu kornikowi wiązowi i nie pada ofiarą szeroko rozpowszechnionej holenderskiej choroby wiązów wywoływanej przez tego szkodnika.